Hoe zit het met de aanwezigheid van nitraten en bestrijdingsmiddelen in het drinkwater?

Nitraten komen ten dele via bemesting in de grond terecht. Zij zijn zeer oplosbaar en mobiel in de bodem en kunnen gemakkelijk uitspoelen naar het grondwater. De concentraties zijn hoger in de gebieden die hun drinkwater uit ondiepe grondwaterwinningen en bepaalde oppervlaktewaters winnen. Bij vele private putwaters liggen de concentraties echter nog een heel stuk hoger, waardoor op vele plaatsen het putwater ondrinkbaar is geworden.

Leidingwater wordt gecontroleerd op de aanwezigheid van nitraten en verwijderd indien zij in niet toelaatbare concentraties aanwezig zijn. De technieken om nitraten uit drinkwater te verwijderen zijn heel duur.

De maximaal toelaatbare concentratie nitraat in het drinkwater, uitgedrukt als NO3 bedraagt momenteel 50 mg/l. Deze norm is gebaseerd op de onschadelijkheid voor de gevoeligste groepen. Voor kinderen en volwassenen is er, zelfs wanneer de norm eventjes overschreden wordt, geen enkel gevaar. Voor baby's die flesvoeding krijgen gebruik je beter nitraatarm bronwater.
De veelgebruikte herbiciden en bestrijdingsmiddelen kunnen tot op zeer lage concentraties worden gemeten. Zij worden tijdens de bereiding uit het drinkwater verwijderd. Vijftig procent van alle bestrijdingsmiddelen wordt trouwens slechts heel beperkt aangewend. De kans dat zij in het drinkwater terecht komen is dus wel heel erg klein. Ook worden beschermingszones afgebakend rond de plaatsen waar grondwater opgepompt wordt voor drinkwater. Bestrijdingsmiddelen zijn daar streng beperkt of zelfs verboden.
De drinkwaterreglementering stelt dat bestrijdingsmiddelen niet in het drinkwater thuishoren. De normen voor bestrijdingsmiddelen liggen dan ook beduidend lager dan de normen die beschouwd worden als gevaarlijk voor de volksgezondheid. De norm voor de individuele parameters bedraagt 0,1µg/l en de totale concentratie aan bestrijdingsmiddelen mag maximaal 0,5µg/l zijn.